woensdag 21 maart 2007

Komik seyler, hikayeler aslinda yasandigi an guzeldir. Sonradan anlatmasi ya guctur ya da o anki kadar komik degildir. Gecen Pazar gunu iste size bahsettigim Canakkale zaferi kutlamasina gittigimde omur boyu anlatilmaya laik bir fikraya sahit oldum.
Bu muhabbet yan masamizda oturan 40 yaslarinda bir laz teyzeyle 50-60 yaslari arasindaki bir baska memleketini-bilemedigim biraz hasta teyze arasinda geciyor. Bu iki teyzeler aslinda her aksam disarda bir saatlik yuruyus yaparlarmis ve o gun kutlamada olduklari icin yuruyusu iptal etmisler.

-Laz teyze: Gel bu aksam eve yuruyerek gidelum
-Diger teyze: ya tabii tabii olur
-Lt: ee ne varmus ya, burdan istasyon bes dakka, ondan sonrasida dumduz gittimi hemencik gecer. (onlarin oturdugu yere gitmek arabayla on dakikalik yol)
-Dt: ee ondan sonrada aksam beni yataklardan kim kaldircak?
-Lt: ne kalkmasi? Zaten sabah varacaguz eve da!

Dipnot: laz teyzenin i harflerini gercekten i harfi olarak okuyun.

Geen opmerkingen: